Gott að vera sinn eigin herra

Tvö og hálft ár eru liðin frá því að Ólafur Snævar flutti frá foreldrum sínum í Breiðholti inn á sitt eigið heimili í nýjum íbúðakjarna velferðarsviðs í Grafarvogi. Á þeim tíma var hann 27 ára gamall og hafði beðið spenntur eftir því að fá að lifa sjálfstæðu lífi á eigin heimili. Þegar að því kom voru tilfinningarnar blendnar, eins og hjá flestu ungu fólki sem flytur að heiman. „Ég var aðallega spenntur en um leið dálítið kvíðinn. Ég man fyrsta símtalið við pabba eftir að ég var kominn á nýja staðinn. Þegar hann sagði: „Það er nú dálítið skrýtið að ég sé að gá í gamla herbergið þitt og það er enginn Óli.“ Það var pínu erfitt. Stundum koma saknaðartilfinningar en það er svo gaman að vera frjáls. Einu sinni var ég að spjalla við strák og hann var að spyrja mig út í þetta. Hann spurði: „Er þetta ekki frelsandi?“ og ég svaraði: „Jú, þetta er einmitt svo frelsandi!“

Ólafur Snævar var nýfarinn að búa einn þegar Covid-faraldurinn skall á. Honum leiddist á meðan á honum stóð og þótti stundum erfitt að búa einn á því tímabili en segist þó hafa lært að takast á við erfiðar aðstæður á meðan á faraldrinum stóð, svo eitthvað jákvætt hafi komið út úr þessu öllu saman.

Hefur fjölbreytt áhugamál

Mesta breytingin sem hann finnur fyrir eftir að hann flutti á eigið heimili er að vera sjálfs síns herra. Eftir að covid fór að dala nær hann varla að verða einmana, því hann er stöðugt að gera eitthvað. Hann vinnur sem frístundaleiðbeinandi í Hinu húsinu þar sem hann fæst við fjölbreytt verkefni, meðal annars að hafa ofan af fyrir ungmennum sem þangað sækja, undirbúa kaffi, ganga frá og margt fleira sem til fellur. Þegar hann er ekki að vinna lærir hann leiklist, zumba og tónlist í Tónstofu Valgerðar, les bækur, fer í leikhús eða á tónleika.

Reynsla Ólafs kemur vel heim og saman við niðurstöður einnar umfangsmestu könnunar sem lögð hefur verið fyrir fatlað fólk hér á landi, sem nýverið var lögð fyrir á íbúðakjörnum og sambýlum á vegum Reykjavíkurborgar. Þær benda til þess að meirihluti íbúa á íbúðakjörnum og sambýlum lifi sjálfstæðu lífi. Þar svöruðu til að mynda 75% aðspurðra því til að þeir geti gert hluti sem þá langar til að gera þegar þeir vilja það, eins og hitta vini sína eða sinna áhugamálum sínum. 81% sögðust komast ferða sinna þegar þeir vildu.

Hér getur þú lesið meira um könnunina og skoðað niðurstöður hennar.

Sinnir húsverkunum af krafti

Ólafi finnst líka mjög gaman að bjóða fólki í heimsókn. „Mér finnst gott að geta boðið fólki heim í mat eða kaffi og geta ráðið sjálfur hvenær ég geri það. Ég bauð til dæmis tveimur vinum mínum í heimsókn einu sinni. Ég bauð þeim fyrst með mér í zumba og svo bauð ég þeim í mat og notaði uppskriftabók eftir Nönnu Rögnvalds. Ég gerði rosalega góðan kartöflu-maís-rétt sem sló í gegn,“ segir hann og kveðst vera nokkuð öflugur í eldhúsinu.

Öðrum húsverkum en eldamennsku sinnir hann líka af miklum krafti og íbúðin ber þess merki, bæði hrein og öllu haganlega fyrir komið. „Ætli ég hafi ekki lært það af mömmu og pabba – aðallega pabba – að taka til eftir mig jafnóðum. Fyrst þegar að ég flutti hingað var ég alltaf að sinna einhverjum húsverkum og þá sagði mamma: „Óli, það má líka slaka á. Horfa á sjónvarp og svona. Ekki bara vinna, vinna og vinna.“