Afar ánægð með stuðninginn en hefði þurft að fá hann fyrr

Unnur Árnadóttir er einstæð móðir með tvo drengi, annan í 10. bekk og hinn í 3. bekk. Sá yngri er ömmubarn hennar en hún fer með forsjá hans. Annar drengjanna er með ódæmigerða einhverfu og hinn með dæmigerða einhverfu, auk þess að báðir eru með ADHD og aðrar raskanir. Unnur og fjölskylda hennar fá ýmsan stuðning frá velferðarsviði Reykjavíkur. Þau eru með stuðningsfjölskyldu en fá jafnframt meðal annars foreldraafræðslu, uppeldisráðgjöf og einstaklingsstuðning. Unnur lýsti því hversu mikilvægur sá stuðningur sem fjölskyldan fær er. Hún segir það þó hafa tekið of mikinn tíma að fá nauðsynlegan stuðning, sér í lagi fyrir eldri drenginn. „Hjálpin þarf að koma áður en vandinn verður svona stór. Þá þarf heldur ekki eins mikinn stuðning,“ sagði hún meðal annars. Hún lýsti reynslu sinni af stuðningsfjölskyldu sérstaklega. „Ég er heppin, því ég fékk besta fólkið,“ sagði Unnur og vísaði þar til stuðningsfjölskyldu sinnar en yngri drengurinn fer reglulega til hennar. „Þegar hann fer til þeirra hef ég nýtt tímann til að gera hluti sem erfitt er að gera þegar yngri drengurinn er heima og reynt að eiga gæðastundir með eldri drengnum mínum. Ég hef líka fengið stuðningsfjölskylduna til að mæta með mér á fundi og til læknis,“ sagði hún. Stuðningsforeldrið, Anna Dögg Jörgensdóttir, var með Unni á sviðinu og lýsti reynslu sinni af því. „Mér finnst yndislegt að vera stuðningsforeldri, þó það geti verið krefjandi og erfitt líka,“ sagði hún. „Hann er bónusbarnið okkar. Stuðningsfjölskyldan er fyrir fjölskylduna, til að hún geti hvílt sig, en hún líka fyrir barnið sjálft, svo það geti upplifað öryggi annars staðar en heima hjá sér.“

Finnst gaman að vera í Hólabergi

Á fundinum voru jafnframt sýnd tvö myndbönd þar sem reynslusögur af þjónustu Reykjavíkurborgar voru sagðar. Annars vegar var það viðtal við Aron Vías Elvarsson sem dvelur reglulega í skammtímadvölinni Hólabergi. Með honum í viðtalinu voru mamma hans, Díana Jóhannsdóttir og Helga Clara Magnúsdóttir, forstöðumaður í Hólabergi. Aron lýsti því hvernig er að vera í Hólabergi og lífi sínu almennt, en hann er að byrja í menntaskóla næsta haust og hlakkar mikið til. Þá var sýnt viðtal við föður, Wesam Adel Kadhir, sem hefur nýtt svokallaða SPARE-fræðslu í gegnum Keðjuna en sú skammstöfun stendur fyrir strengthening parenting among refugees in Europe. Með Wesam var Tara Khoshkhoo, millimenningarniðlari en spyrill var Margrét Sigmarsdóttir, doktor í sálfræði og dósent við Menntavísindasvið HÍ, en hún stendur fyrir aðlögun og rannsóknum á verkefninu hér á landi. Wesam sagði sjálfstraust hans og eiginkonu hans sem foreldrar hafi aukist til muna og þau hafi fengið mjög nytsamleg verkfæri til að sinna uppeldi í nýju landi. Ekki síst fannst honum gott að læra hugleiðslu sem nýtist vel við að takast á við áskoranir lífsins.  

Sögðu frá skipulagningu á þjónustu Reykjavíkurborgar

Á velferðarkaffi í dag komu jafnframt fram þær Hulda Sólrún Guðmundsdóttir, deildarstjóri barna- og fjölskyldumála á Austurmiðstöð, Halldóra Gyða Matthíasdóttir, framkvæmdastjóri Keðjunnar, þaðan sem stuðningsþjónusta við börn og fjölskyldur er skipulögð, og Arndís Þorsteinsdóttir, sálfræðingur hjá Keðjunni. Þær sögðu frá því hvaða stuðning Reykjavíkurborg á að veita börnum og fjölskyldum, hvernig sá stuðningur er skipulagður og hvaða leiðir foreldrum eru færar til að bera sig eftir honum.   
 

Fundarstjóri var Heiða Björg Hilmisdóttir en hún hélt jafnframt utan um fyrirspurnir í lok dagskrár. 

Fundinn í heild má horfa á hér: