Mikilvægt að geta verið innan um annað fólk

Beðinn um að útskýra hvað geri lífið á íbúðakjarnanum gott vísar Margeir fyrst til starfsfólks sem hann segir upp til hópa mikla vini hans. Hann segir það einnig felast í því að hann hafi næði þegar hann óskar þess en geti líka fengið góðan félagsskap með auðveldum hætti. „Ef sá gállinn er á mér er ég einn í marga klukkutíma inni í minni íbúð. En ég er frekar félagslyndur, eins og reyndar flestir sem búa hérna. Mér finnst mikilvægt að geta verið innan um fólk. Mörg okkar leitum hingað fram til að spjalla og vera saman,“ segir hann og á þá við stórt og huggulegt sameiginlegt rými sem fólk nýtir eftir hentisemi. Þar borða flestir íbúar saman alla vega einu sinni á vikum, í matarboði á sunnudögum.

Sumarið 2021 réðst velferðarsvið Reykjavíkurborgar í yfirgripsmiklar innri úttektir á húsnæði fyrir fatlað fólk, meðal annars með styrk frá Jöfnunarsjóði sveitarfélaga. Úttektirnar beindust að íbúum í íbúðakjörnum og sambýlum ásamt starfsfólki. Niðurstöður þeirrar könnunar má nálgast hér. Undir liðnum „líf án aðgreiningar“ var spurt hvort einstaklingar meti stöðu sína þannig að þeir geti gert hluti sem þá langar til, eins og að hitta vini sína eða sinna áhugamálum. 82% íbúa á íbúðakjörnum sögðust alltaf eða oftast geta það. Það virðist rýma við reynslu Margeirs, sem leggur mikið upp úr því að vera við stjórnvölinn í eigin lífi.

Lauk starfstengdu diplómanámi við HÍ

Margeir tekur á móti gestunum í sameiginlega rými íbúðakjarnans og býður upp á köku og kaffi. Með í viðtalinu er Sveinbjörn Eggertsson, sem er um þessar mundir starfsnemi á skrifstofu velferðarsviðs en vill svo til að er æskuvinir Margeirs. Þeir eiga það sameiginlegt að hafa gaman af því að horfa á þætti, tala við fólk og tala saman í síma en þeir verja löngum stundum í það. Hjá Margeiri er svo sérstakt áhugamál að stríða fólki og bregða því, sem öll viðstödd kannast vel við. Báðir hafa þeir svo verið í starfstengdu diplómanáminu fyrir fólk með þroskahömlun við Háskóla Íslands. „Þetta er nám sem gefur fólki sem fær kannski ekki alltaf tækifæri til að gera hluti sem flestu fólki finnst eðlilegt,“ útskýrir Margeir. „Ég er eiginlega pínu svekktur að vera búinn í þessu núna!“

Bíllinn veitir mikil lífsgæði  

Í fyrrnefndri könnun var einnig spurt hvort einstaklingar kæmust ferða sinna þegar þeir vildu og svöruðu 81% því játandi. Á spjalli við Margeir er greinilegt að þetta er honum afar mikilvægt. Honum er tíðrætt um stóran og rúmgóðan bíl sinn, sem veitir honum mikla gleði og lífsgæði. „Mér finnst mjög gaman að fara með starfsfólki í búðir og vil þá gjarnan nota minn bíl til að stússast eitthvað svoleiðis. Það eru nokkrir einstaklingar sem búa hér líka sem njóta góðs af því að fara með mér á rúntinn og svona. Við skelltum okkur til dæmis á rúntinn og fórum á Selfoss um daginn, við vorum þrír íbúar og tveir starfsmenn. Ég held það hafi ekki einu sinni verið klukkutíma fyrirvari á því.“

Sveinbjörn á líka sinn eigin bíl og er sammála Margeiri um að það sé mikilvægt hjálpartæki: „Til dæmis fer ferðaþjónustan ekki út á land en við getum gert það á okkar eigin bílum. Ferðaþjónutsan keyrir líka bara til korter í 1 á nóttunni en við getum þá verið lengur, ef við viljum það sjálfir og Margeir bætir við: „Og ef við förum til dæmis á körfuboltaleik en það er framlenging þurfum við að fara áður en leiknum lýkur, því þú þarft að panta bíl með ferðaþjónustunni á ákveðnum tíma sem er ekki hægt að breyta.“