Hafdís Gísladóttir hætti störfum í dag hjá Borginni eftir 48 ára starfsferil, en á þeim tíma hefur hún fylgst með örum tæknibreytingum í skóla- og frístundastarfi.
Hafdís Gísladóttir stjórnunarritari er engin venjuleg kona. Það vita þeir best sem unnið hafa með henni. Hún er jafnan fyrst til vinnu, búin að laga ilmandi kaffi klukkan sjö og byrjuð að sinna sínum störfum þegar aðrir mæta. Þá er hún rómuð fyrir vöffluveislur, bros og notalegheit alla daga.
Hafdís hóf störf hjá fræðsluskrifstofu Reykjavíkurborgar 17 ára gömul hjá Jónasi B. Jónssyni sem þá var fræðslustjóri. „Já ég fór beint að vinna eftir Kvennaskólann, fór bara yfir Tjörnina en þá var fræðsluskrifstofan í gömlu slökkvistöðinni við Tjarnargötu, " segir Hafdís. "Auður Auðuns var þá formaður fræðsluráðs. Síðan breyttist fræðsluskrifstofa í skólaskrifstofu og þvínæst í Fræðslumiðstöð. Það má segja að ég hafi alltaf unnið við skólamál, þó að ég hafi fyrstu árin afgreitt á skrifstofunni. Ég fór síðar að sjá um innkaup til skólanna og að lokum tók ég að mér nemendaskráningu þegar Fræðslumiðstöðin fluttist yfir í Miðbæjarskólann árið 1996."
Fékk ekki að hætta
Hafdís segir að starfið hjá fræðsluskrifstofu hafi bara átt að vera tímabundið. „En gamli yfirmaðurinn minn Björn Halldórs, sem síðar varð forstöðumaður skólaskrifstofu, suðaði í mér og fékk mig aftur til starfa eftir fæðingarorlof 1991. Þá hafði ég unnið verkefni heima fyrir skrifstofuna í fjögur ár.“
Fáir hafa öðlast betri yfirsýn yfir nemendafjölda og skólaþróun í gegnum tíðina og Hafdís. Hún byrjaði að vélrita upp bekkjarkladda fyrir skólana þegar hún starfaði á fræðsluskrifstofunni á áttunda og níunda áratug síðustu aldar, en vinnutækin hafa að sönnu breyst á löngum starfsferli. Nú eru allar nemendaskráningar og nemendaspár gerðar í tölvum og tölfræðilíkönum og samkeyrðar við þjóðskrá.
Hafdís hefur unnið með fimm fræðslustjórum í gegnum tíðina; Jónasi B. Jónssyni, Kristjáni J. Gunnarssyni, Áslaugu Brynjólfsdóttur, Gerði G. Óskarsdóttur og Ragnari Þorsteinssyni. Borgarstjórarnir á hennar starfstíma eru orðnir fjórtán.
Tekur breytingum fagnandi
Þegar Hafdís er spurð um starfsferilinn segir hún; „Mér hefur fundist þetta góður tími. En það hafa náttúrulega orðið miklar mannabreytingar. Það var alltaf sami starfsmannakjarninn hér áður fyrr, en það hefur breyst. En ég hef aldrei haft yfir neinu að kvarta. Mér hefur þótt gaman að fylgjast með þróuninni í skólamálunum og líka að taka þátt í tæknibyltingunni, losna við kalkipappírinn í ritvélunum og handsnúnu prentarana. Þetta er búið að vera gaman! Þegar til stóð að flytja hingað á Höfðatorg þá voru margir ósáttir, en þá ákvað ég að brosa því meira og vera glöð. Það var eina leiðin, ég réði þessu hvort eð er ekkert og var fljót að finna mig í þessu húsi. Mér hefur liðið vel hérna á Höfðatorgi og fundist þetta fínasta vinnuaðstaða."
Ætlar að setja tærnar upp í loft
Þegar Hafdís er spurð að því hvað hún ætli að gera komin á eftirlaunaaldur stendur ekki á svari „Ekki nokkurn skapaðan hluta, ég ætla að sitja með tærnar upp í loft og sleppa vekjara- og stimpilklukku og gera það sem mér dettur í hug“.
Hafdís var kvödd af vinnufélögum sínum í dag – brosandi og ungleg heldur hún á vit nýrra ævintýra enda einungis 65 ára og við góða heilsu. Henni fylgja bestu óskir um farsæld um ókomin ár.