„Ég fór að mæta í dagdvölina fyrir börnin mín“
Á Velferðarkaffi í morgun, opnum fundi velferðarráðs, var daglegt líf fólks sem nýtir sér dagdvalir eða býr í þjónustuíbúðum á vegum Reykjavíkurborgar til umræðu. Á fundinum voru hugleiðingar Ingu Jónsdóttur, 92 ára fastagests í dagdvölinni Þorraseli, lesnar upp en hún lýsir lífinu í dagdvölinni á einstakan máta.
Langflest þeirra sem sækja dagdvalir, búa í þjónustuíbúðum eða fá heimaþjónustu frá Reykjavíkurborg eru mjög eða frekar ánægð með þá þjónustu sem þau fá. Flest eru jafnframt mjög eða frekar ánægð með viðmót starfsfólksins sem veitir þjónustuna.
Þetta er meðal niðurstaðna þriggja kannana sem lagðar voru fyrir íbúa þjónustuíbúða og notendur dagdvala og heimaþjónustu í Reykjavík á tímabilinu júlí til október 2021. Elín Sigríður Gunnsteinsdóttir, verkefnastjóri í teymi árangurs- og gæðamats á velferðarsviði, sagði frá könnuninni. Mikið umbótastarf á sér nú stað í þjónustu við eldra fólk. Komu ýmsar áhugaverðar niðurstöður út úr könnuninni sem verða nýttar við frekari þróun og uppbyggingu hennar.
Félagsandinn og samveran mikilvæg
„Félagsandinn og samveran er hjartað og sálin í þjónustuíbúðnum,“ sagði Bryndís Hreiðarsdóttir, forstöðukona í Furugerði en hún deildi glaðlegum ljósmyndum af íbúum að skemmta sér saman með erindi sínu. Í Furugerði eru 75 þjónustuíbúðir þar sem fólk býr í sjálfstæðri búsetu en býðst ýmiss konar þjónusta, allt eftir þörfum hvers og eins. Bryndís lýsti því að sumir rugli þjónustuíbúðum saman við hjúkrunarheimili en þjónustustigið sé annað. „Stóri munurinn á því að búa í venjulegu fjölbýlishúsi annars vegar og þjónustuíbúð hins vegar er aðgengi að ýmissi þjónustu og nálægðin við hana. Við erum með heimaþjónustu innanhúss, svo aðgengi íbúa að henni er mjög góð, og neyðarhnappakerfi sem tengist í síma heimaþjónustu svo það er hægt að bregðast við aðstæðum hratt og vel.“
Þannig búi fólk í húnsæði út af fyrir sig, lifi sínu sjálfstæða lífi en geti alltaf leitað í stuðning þegar og ef þörfin kviknar. Í húsinu er jafnframt mötuneyti, félagsstarf, fótaaðgerðastofa og hárgreiðslustofa, sem allt saman nýtist íbúum vel.
Gott að heyra tifið í prjónunum og skrafið í stelpunum
Inga Jónsdóttir, 92 ára fastagestur í dagdvölinni Þorraseli, hafði boðað komu sína á velferðarkaffi til að segja frá reynslu sinni. Því miður forfallaðist hún en í hennar stað kom Ásdís Þorsteinsdóttir, forstöðukona í Þorraseli. Ásdís sagði stuttlega frá starfseminni og las upp frábærar hugleiðingar Ingu. „Ég gerði það fyrir börnin mín að fara í dagdvöl. Mér fannst ég ekkert þurfa þess, hef alltaf verið sjálfri mér nóg og aldrei leiðst. Það er gott að kúra heima í aðgerðaleysi, láta dagana líða og njóta þeirra forréttinda að vera orðin gömul. En börnin mín höfðu áhyggjur af mér og töluðu mig inn á að prufa. Ég var treg til fararinnar en lét mig hafa það,“ segir Inga meðal annars og eflaust tengja margir við lýsingar hennar á gæðastundum í góðra vina hópi: „Hér í Þorraseli er stór og björt handavinnustofa. Þar er oft þétt setið og frábærar konur sem leiðbeina og hjálpa við handavinnuna. Lengi vel sat þar einn maður og las. Honum fannst gott að vera innan um tifið í prjónunum og skrafið í stelpunum. Ég held að við konurnar skiljum það mæta vel. Það er eitthvað svo róandi og heimilislegt að vera þar sem verið er að sýsla eitthvað.“
Fundurinn var haldinn í Gerðubergi en honum var einnig streymt í gegnum Facebook-síðu velferðarsviðs. Fundarstjóri var Elín Oddný Sigurðardóttir, varaformaður velferðarráðs. Lesendur eru sérstaklega hvattir til að hlusta á ljúfan upplestur Ásdísar á hugleiðingum Ingu, þar sem hún lýsir gæðastundum í Þorraseli.